Nalazite se trenutno ovde:


*
MS Tim



    D O B R O D O S L I    ! ! !





Mitologija

Autor (Pročitano 103 puta)

0 Članovi i 1 gost pregledaju ovu temu.

Mitologija
« poslato: 04 Novembar 2019, 16:08:40 »
 

Van mreže Lea

  • Zahvalnice
  • -Zahvalio: 1807
  • -Pohvaljen: 2319
  • VIP
  • Aktivan član
  • *
  • 426
    Poruke
  • O tome ću misliti sutra!
Mitologija



Mitologija (grčki mythología) predstavlja skup mitova nastalih unutar jedne civilizacije ili naroda, ili u jednom istorijskom razdoblju. Ona se bavi proučavanjem priča fantastičnog sadržaja u kojima su junaci bogovi, polubogovi i heroji. Te priče beleži mit (grčki mýthos). Mit je priča iz narodnog predanja koja govori o natprirodnim bićima, precima ili junacima i njihovim neobičnim, natprirodnim delima. On predstavlja tvorevinu kojom narod na primitivnom stepenu razvoja objašnjava nastanak prirodnih bića i pojava. Mitovi spadaju u prve manifestacije ljudske mašte i nastaju zbog duboke potrebe za metaforičkom interpretacijom svih fenomena sa kojima se čovek susreće tokom života. Stare kulture bile su zasnovane na mitovima i legendama o bogovima i junacima sa božanskim karakteristikama. Njihove priče su se prenosile s kolena na koleno, nadograđujući se i menjajući se u skladu sa potrebama, kao i stepenom razvoja svake epohe.

Nestvarno i stvarno, laž i istina, iskonska glupost i najviša mudrost – to su oduvek oznake za mit, za tradicionalne priče o bogovima i herojima, i to kako u nauci tako i u svakodnevnom životu. Odlučno odbacivanje tih priča iz svih oblasti intelektualnog i civilizovanog života ili, obratno, njihova vatrena odbrana i apologetika odlikuju gotovo sve napise o mitu i dele na nepomirljive tabore istraživače raznih struka, kao i sve one koje interesuje taj fenomen ljudske kulture. O mitu, posebno grčkom, napisano je nebrojeno knjiga, a, ipak, čim racionalna misao objavi o njemu neke istine, on se, kao i ona brojna božanstva o kojima govori, na čudesan način preobražava, izbacujući na površinu mnoga nova priviđenja koja tek treba savlađivati i objašnjavati.




https://hdqwalls.com/download/phoenix-dragon-snake-digital-art-1280x2120.jpg
Mitologija




Poreklo mita
Neprestano zanimanje za mitove tokom vekova dokaz je opšteg priznanja snage koju te pesničke pripovesti imaju. Još se, međutim, vode značajni sporovi oko toga u čemu zapravo leži ta snaga. Za Platona, koji je prvi, koliko je poznato, upotrebio termin mythología, ona nije ništa drugo do kazivanje priča o, najčešće, legendarnim ličnostima. Glavni likovi u tim pričama nisu uvek bogovi, pošto su Grci imali veliki broj heroja, poput Ahila, Herakla, Jasona i Tezeja, da spomenemo samo najčuvenije. Možda je Herakla na njegovih dvanaest teških poduhvata nagnalo neprijateljstvo boginje Here, ali njegovi nadljudski podvizi ipak nemaju prirodu božanskih dela. On ostaje prauzor nepokornog pojedinca. Štaviše, teorija po kojoj mitovi izviru iz rituala, proistekla iz ideje da su oni priče o bogovima, dovodi se u pitanje čak i u zapadnoazijskoj tradiciji, glavnom izvoru navodnih dokaza za tu teoriju. Gilgameš, polubožanski kralj iz vavilonskog epa, opsednut je sopstvenom smrtnošću. Kao i Herakle, sin je božanstva i ljudskog bića, ali u najvećem delu epa on je za pesnika čovek, a ne bog.

Prema drugoj teoriji o poreklu mita, narodna književnost i mitologija gotovo da se ne mogu razlučiti. Neki je Eskim jednom primetio: „Naše priče govore o ljudskim doživljajima, a ono o čemu slušamo nije uvek prijatno. Kada kazujem legende, ne govorim to ja, već iz mene progovara mudrost naših predaka.” Mitovi se tu posmatraju kao narodne priče koje su pesnici preradili, unevši u njih elemente religioznog verovanja. Bilo bi ipak čudno kad neka sveta legenda ne bi crpla pojedinosti iz života – gnev vavilonskih bogova zbog buke koju su ljudi pravili „u prizemlju” pominje se čak i kao uzrok potopa. Mada su stanovnici neba bili zadovoljni što ih je čovečanstvo oslobodilo tereta rada, nisu mogli da trpe ljudsku graju i metež. Stoga su na ljude poslali kosmičku katastrofu u vidu potopa. Mit se od narodne priče razlikuje po takvom naglasku na natprirodnom, koji je takođe odraz zaokupljenosti krajnjim pitanjima ljudskog postojanja. U narodnoj priči pak najvažnija je fabula. Tu antitezu ilustruju Kojot, bog-podvaladžija iz mitologije severnoameričkih Indijanaca, i njegov evropski rođak iz srednjovekovne narodne književnosti, lisac Renar.

Proučavajući život stanovnika Trobrijandskih ostrva u Melaneziji, poljski antropolog Bronislav Malinovski (1884–1942) ustvrdio je kako mit nije prvenstveno ni simboličke ni etiološke prirode. „Mit u primitivnom društvu”, pisao je Malinovski, „odnosno u njegovom prvobitnom obliku, nije puka priča već proživljena stvarnost… potvrđivanje prvobitne, više i mnogo važnije realnosti koja upravlja sadašnjim životom, sudbinom i delovanjem čovečanstva…” To je bilo priznanje postojanja spone između prošlosti i budućnosti koju mit uspostavlja u svakodnevnom životu. Time su takođe odbačeni univerzalistički argumenti psihoanalitičara, koji su tvrdili da stvaralačke slike psihe treba pripisati seksualnom potiskivanju. Teoriju Sigmunda Frojda (1856–1939) prema kojoj je Edipov kompleks „primordijalni izvor… fons et origo svega”, kaže Malinovski, „ne mogu da prihvatim… kao jedinstveno ishodište kulture, organizacije i verovanja.” Karl Jung (1875–1961), drugi kolos psihoanalize, takođe se razišao sa Frojdom o tom pitanju, zaključivši da pojedinac poseduje lično i kolektivno nesvesno: lično nesvesno ispunjeno je materijalom svojstvenim konkretnom pojedincu, dok kolektivno nesvesno sadrži mentalno nasleđe čovečanstva – arhetipove, ili praslike, koji „uvode u našu prolaznu svest nepoznat psihički život iz daleke prošlosti.” Kako je tvrdio Jung, „taj psihički život jeste umstvovanje naših davnih predaka, način na koji su oni sagledavali život i svet, bogove i ljude.”





https://static.kupindoslike.com/Bronislav-Malinovski-Magija-Nauka-i-Religija_slika_O_95204285.jpg
Mitologija




Problem preistorije
Ako prihvatimo Jungovu teoriju, onda fantazije kolektivnog nesvesnog potiču iz stvarnih iskustava naših dalekih predaka, ljudi koji su živeli pre najmanje milion godina, a preistorijski razvoj, kao ozbiljna oblast istraživanja, ima veliki značaj za istraživače mitologije. Postoji, međutim, realna opasnost od projektovanja ideja koje smo formirali na osnovu poznatih mitologija na malobrojne dostupne arheološke podatke. Neke činjenice su nesporne. Boginji majci u zapadnoj Aziji i Evropi svakako je prethodilo ovaploćenje plodnosti u tzv. figurinama Venere. Te statuete često prikazuju ženu ogromnih grudi, bedara i stražnjice. Poruka im je jasna: najvažnija potreba primitivnih lovačkih i sakupljačkih zajednica jeste neprestana plodnost njihovih žena. U preistorijskom pećinskom slikarstvu nailazimo na lik zveri-gospodara. Rogati duh ili vrač lova pojavljuje se na zidovima pećina, baš kao što njegov rogati pandan u ceremonijama današnjih australijskih urođenika izvodi dramske prikaze plemenskih mitova o „snovremenu”, davno minulom dobu kad su duhovi predaka hodali zemljom. Ono, međutim, čega nema u preistorijskoj umetnosti jeste naglasak na ljudskoj žrtvi, koji srećemo u ranim zemljoradničkim društvima. Po svemu sudeći, primitivni lovci nisu poistovećivali ljudsku sudbinu sa vegetativnim ciklusom rasta, zrenja, truljenja, smrti i ponovnog rađanja.

Preistorija je bez sumnje bila stvaralačko razdoblje mita. Ali u civilizacijama prvih ratara, gradovima izraslim na obalama Nila i Inda i u dolini Tigra i Eufrata, zajedno sa mitologijama razvijalo se i sveštenstvo. Sumeri su sebe čak smatrali vlasništvom svojih bogova, obdelavaocima božanskih poseda. Tu su oblikovani i zabeleženi najstariji danas poznati mitovi. Jedino u živoj tradiciji indijske mitologije može se otkriti neposredna veza s tim formativnim periodom mita. Naime, možda su vedska božanstva, koja su poštovali arijski osvajači, potisnuta usled oživljavanja starijih verovanja koja su poticala iz civilizacije doline Inda.




https://matrixworldhr.files.wordpress.com/2015/10/jung-razmic5a1ljanje-i-osuda.jpg
Mitologija




Mitologija se odnosi na različite načine prikupljene mitova grupe ljudi ili na studiranje takvih mitova.  Mitovi su priče koje ljudi kazuju radi objašnjavanja prirode, istorije, i običaja.

Mit je karakteristika svake kulture. Mnogi izvori mitova su predloženi, od personifikacije prirode ili perfonifikacije prirodnih pojava, do istinitih ili hiperboličnih viđenja istorijskih događaja do objašnjenja postojećih rituala. Kulture kolektivne mitologije pomažu u prenošenju pripadnosti, zajedničkih i religijskih iskustva, modela ponašanja i moralnih i praktičnih lekcija.

Izučavanje mitova je počelo u drevnoj istoriji. Rivalne klase grčkih mitova po Evhemeru, Platonu i Salustijusu su razvijene posredstvom neoplatonista i kasnije su ih oživeli renesansni mitografi. Komparativna mitologija 19. veka je reinterpretirala mit kao primitivnog i neuspešnog suparnika nauke (Tajlor), „bolest jezika“ (Miler), ili pogrešno tumačenje magijskog rituala (Frejzer).

Nedavni pristupi često posmatraju mitove kao manifestacije psiholoških, kulturnih ili društvenih istina, a ne kao netačna istorijska gledišta.



Naučna klasifikacija
Većina religija se može proučavati kroz četiri osnovna odseka i njihovu prethodnicu.

Preanimizam, kako etnolozi nazivaju Vračanje – magiju, prethodilo je i stvorilo religiju. Ne pretpostavlja ni demone ni duše pokojnika, ono operiše samo sa onom neodrećenom duhovnom silom, koja je imanentna ljudima u celoj prirodi, a ta duhovna sila je mana a disciplina vere manaizam.

1.   Opšta animologija kao grana ili animizam kao verovanje, pri čemu je prvi oblik te religioznosti bio manizam. Manifestacioni oblici su bili kult predaka i kult prirode i u tom sklopu magijska praksa koja ih prati kao sastavni deo svake relgije. Ukratko, animizam je takvo verovanje po kojem je celokupna stvarnost prožeta ili nastanjena duhovima ili dušama, i u izvesnom smislu ta je stvarnost zamišljena kao živa. Na prvom stepenu u manizmu, duhovna sila je impersonalna, ali prisutna u čitavoj prirodi.

2.   Demonologija, kao viši i u istorijskom smislu mlađi sloj religioznosti, na kom se stupnju sada i priroda i čovek, ljudski svet posmatra kao inkarnacija demona, bezličnih oblika volšebnih bića, koja nastanjuju šume i vode, kamen i vasionu, ali i životinjski svet-zmija, vuk, petao, medved, kao i u samostalnom poluljudskom obliku, vampir, zmaj, karakondžula, vile. Smatra se netačna klasifikacija kao niža biće ili nižom mitologijom, jep postoji zasebni, viši stepen koji se zove mitologija.

3.   Mitologija, kao viši i mlađi nivo istorijske artikulacije religije, na kome u većoj ili manjoj meri perzstiraju i svi raniji slojevi, i opšta duhovna animistička snaga, bezlična sila Mana, Orenda, Vakan, kao i demonska obličja sa drugog nivoa. Mitologija se javlja kao sistem koji ne mora da je uvek i sasvim uobličen, on sadrži i niz mitskih likova, božanstava, heroja nadljudske snage, koji se diferenciraju u strogo ljudskom obliku. Manifestne forme ove religioznosti su Htonizam - bogovi donjeg sveta, i Solarno božanstvao - bogovi gornjeg sveta.

4.   Otkrivena religija - hrišćanstvo, judaizam, islam, budizam kao najmlađi stupanj religijske individualizacije. Put od mane ide preko demonologije i mitologije kao formi poluljudskih i ljudskih božanskih likova, gde božanstva poprimaju ljudski oblik ali u mnoštvu bogova - Politeizam. U monoteističkim religijama biva okončan proces religijske individualizacije, pa se stvar završava u duhovnosti jedne božanske ličnosti - Bog.




https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/Francesco_Hayez_028.jpg/1280px-Francesco_Hayez_028.jpg
Mitologija
Odisej nadvladao pesmom Demodokusa, na slici Frančeska Ajeza, 1813–15




Mitološka priča
Mitološka priča je simbol, odnosno, skup simboličnih slika proizašlih iz ljudske psihe. Predstavljena je kroz simbole, jer drugačije nije ni moguće, zato što prenosi istinsku poruku koju se rečima ne može objasniti. Mitologija je tačka susreta poznatog i nepoznatog, odnosno, ljudske svesti i podsvesti. Ona je ljudima nekada služila kao vodič kroz životna iskušenja i životne izazove. Uz ritual i umetnost, mitologija je činila religijsku celinu i ova tri elementa, ako su odvojena, gube na moći svoje poruke. Deo mitova bavi se tematikom sazrevanja pojedinaca - prelaz iz detinjstva i adolescencije (psihološke zavisnosti) u samoodgovornu i nezavisnu odraslu osobu. Mitologija je nekod, kroz svoju univerzalnu poruku, dovodila ljude u sklad sa svetom u kojem žive.

Druge priče u mitologiji obično objašnjavaju postanak svemira, prirodne fenomene i, uopšteno, sve pojave za koje ne postoji jednostavno i logično objašnjenje. Nemaju svi mitovi potrebu da objašnjavaju nepoznato. Postoje i mitovi koji takođe sadrže natprirodne pojave i događaje, ali su to puno jednostavnije i kraće priče koje se jednostavno prenose usmenom predajom s generacije na generaciju.
Mitologija, dakle, predstavlja skup priča, možda nekim delom i istinitih, delom legendarnih, a najvećim delom metaforičkih ili simboličkih, te se u njima tom „izmišljenom“ stvarnošću pokušava predočiti ono ljudima neshvatljivo. Mitologija je metafora stvarnosti koju su koristile generacije čovečanstva s namerom da poduče, prenesu mudrost ili jednostavno daju odgovor na „ono nešto nepoznato.“ Iz tog razloga lako je primetiti da je mitologija često utelovljivala i narodnu ili već pripadajuću religiju stanovništva. S obzirom da je mitologija jednako kao i religija u to doba često igrala ulogu koju danas zauzima nauka, ne može se o njoj više pričati kao o nauci, s obzirom da ne poseduje nikakve naučne metode, ali može se govoriti o njenom uticaju na razvoj čovekovog razmišljanja.




Religija i mitologija
Likovi u mitološkim pričama najčešće su i religijski, pa su mitologija i religija raznih naroda usko povezani.
 
Na temelju mitološke priče nastaje religija, institucionalizovana vjera. Religija uzima mitološku priču i čini od nje dogmu, odnosno religijsku sliku koju se ne sme preispitivati. Tako se mitološka priču, koja je izvorno poetičnog i fluidnog karaktera, pretvara u doslovnu činjenicu ili pak istorijski događaj. Na temelju tako institucionalizirane religije nastaju ljudske civilizacije vođene njihovom verskom zajednicom.
Dok se mitološka priču živi punim plućima, odnosno dok njeni simboli koriste slike koje odgovaraju savremenom načinu življenja, suvremenim problemima ljudskoga života, te se priče ili slike nipošto ne smatraju „mitologijom“ nego „činjenicom“. Drugim rečima, najbolja definicija mitologije u našem svetu jeste „religija drugih naroda, ali nikako moja religija“. Ovakav odbojan stav prema mitologiji dolazi iz uobičajenog shvaćanja utemeljenog u 19. veku među autorima „demitologizatorima“ koji su mitologiju definisali kao nešto lažno, neistinito, izmišljeno, kao fikciju ili pak priču za zabavu, a to nije bilo prikladno za vreme velikog uzleta „razuma“ i „stvarnog, realnog sveta“.

Može se reći kako postoje dva različita načina čitanja mitološkog teksta:

•   religijski način koji od mita čini čvrstu, činjeničnu, krutu, proznu sliku, istorijski događaj.
•   i umetnički način koji mit posmatra kao poeziju, pesmu, metaforu koja se odnosi, kako na misteriju univerzma, tako i na ljudsku unutarnju misteriju koja se ne može drugačije izreći osim putem pesme, odnosno umetnosti.








Moderna mitologija
Ponajboli primeri moderne mitologije donose popularni filmski i televizijski serijali. To su serijali “Zvezdane staze”, koji je stvorio Džin Rodenberi i “Zvezdani ratovi”, koji je osmislio Džordž Lukas.

Od književnosti se izdvaja trilogija “Gospodar prstenova”. Zatim su tu još i mitološke priče prikazane kroz crtane filmove Volta Diznija, kao što su “Kralj lavova” I” Legenda o medvedu”.


“Gospodar prstenova”
“Gospodar prstenova” daje odgovore i objašnjenja o postanku sveta, ponešto o čoveku i daje jednu alternativnu priču o nastanku sveta, jedan novi uvid, nov način razmišljanja. Glavna simbolika koju priča jasno naglašava je simbolika prstena. Prsten simbolizuje moć. Moć je predstavljena kao jedna od osnovnih ljudskih slabosti i najvećih kušnji koju samo retki i čvrsti mogu savladati. Čovek se pred iskušenjem moći vrlo lako slomi i ubrzo moć počne kontrolirati čoveka, a ne obratno. Upravo zbog toga, priča nam predstavlja vrlo posebne junake - male ljude, hobite. Poruka je jasna - mali je čovek sposoban za velike stvari.

Između ostalog, ova mitološka priča pokazuje i vrednosti zajedničkog rada i prijateljstva. Glavni junak, Frodo Bagins, koji žrtvuje svoje telo kako bi bio izeden iznutra od strane prstena, nikada ne bi uspeo uništiti prsten da mu nije pomogao njegov verni prijatelj Sam Gamgi.




“Ratovi zvezda”
“Ratovi zvezda” je mitološka priča koja se takođe temelji na određenim simbolima ljudske podsvesti. Prvenstveno, ono što je inovativno u ovom delu je svemirski prostor koji nije u celosti obuhvaćen ljudskim saznanjima. Na taj način on podseća na mesta u koja niko pre nije kročio, poput šuma, pustinja ili pećina u starim mitovima.

Osim toga, prikazan je glavni junak, Ankin Skajvoker, koji je, takoreći, rođen „po duhu svetom“ i on predstavlja izbavitelja, mesiju, spasitelja koji će uništiti zlu silu i vratiti mir galaksiji. Ovo je i te kako simbolika koja može pronaći svoje poveznice s Isusom Hristom.

U celosti, ova priča govori o sistemu, državnom i političkom ustrojstvu, koje se suprotstavlja čovečnosti, a to je upravo ono s čime se čovek današnjice susreće. Hoće li sistem čoveka lišiti njegove čovečnosti ili će čovek uspeti da koristi sistem u ljudske svrhe.

Novija tri nastavka govore o padu junaka za koga je prorečeno da će uništiti zlu silu koja je obuzela čitavi univerzum. U svojoj želji da spasi ženu od umiranja, zbog svoje privrženosti i nemogućnosti da se pomiri sa životom, junak pada i prelazi na ono što je simbolično nazvano Tamnom stranom sile.

Starija tri nastavka predstavljaju staru mitološku priču o junakovoj pustolovini koja će formirati njegov karakter. Priče o junacima poput ovih simboliziraju ono što se događa u svakome od nas kroz našu pojedinačnu pustolovinu života. One pomažu ljudima, kroz svoju simboliku, u transformaciji svesnosti i omogućuju im ispunjeniji i lakše prihvatljiviji život prepun iskušenja.

Džordž Lukas je serijal filmova “Zvezdani ratovi” napisao inspiriran najvećim mitologom našega vremena, Džozefom Kembelom i njegovim remek delom “The Hero with a Thousand Faces”. Isti je slučaj i sa Volt Diznijevim animiranim filmom “Kralj lavova”.








Izvor: Opšte obrazovanje; hdqwalls.com; amazon.com; wordpress.com; wikipedia; wikimedia.org; youtube;
 


Odg: Mitologija
« Odgovor #1 poslato: 05 Novembar 2019, 16:03:13 »
 

Van mreže Lea

  • Zahvalnice
  • -Zahvalio: 1807
  • -Pohvaljen: 2319
  • VIP
  • Aktivan član
  • *
  • 426
    Poruke
  • O tome ću misliti sutra!
Rečnik mitoloških pojmova



•   Abeona – božanstvo nižeg reda, boginja koja zajedno sa Adeonom uči decu hodanju; prizivali su je prilikom prvog izlaženja dece iz kuće, a obraćali su joj se i putnici koji kreću na put.
•   Adeona – božanstvo nižeg reda, boginja koja zajedno sa Abeonom uči decu hodanju; prizivana je da obezbedi povratak dece koja su prvi put izašla iz kuće, kao i onih koji se vraćaju sa puta.




https://mitologblog.files.wordpress.com/2016/12/afrodita.jpg
Mitologija
Afrodita – grčka boginja ljubavi i lepote, odgovara rimskoj Veneri.




•   agatodemon – dobar duh, duh zaštitnik.
•   Aheront – reka u hadu, podzemnom svetu, preko koje Haron prevozi duše pokojnika.
•   Ahriman – po Zaratustrinom učenju, načelo zla, bog zla.
•   Ahura Mazda (Ormuzd) – vrhovno božanstvo u Zaratustrinom učenju, načelo dobra, oličenje svetlosti.
•   alkion – mitska morska ptica za koju se verovalo da predskazuje sreću.
•   Amazonka – žena ratnik iz grčke mitologije.
•   ambrozija – hrana bogova na Olimpu.
•   Amon – vrhovni bog starih Egipćana (poput Zevsa kod starih Grka i Jupitera kod starih Rimljana); poistovećen sa bogom Ra, pa se uzima kao Amon Ra.
•   Amor – rimski bog ljubavi, odgovara grčkom Erosu; prikazuje se obično kao krilati mališan sa lukom i strelama.
•   androgin – prabiće čijim su polovljenjem nastali prvi ljudi (muškarci i žene).
•   androkefal – biće sa ljudskom glavom i životinjskim telom (npr. kentaur, sfinga).
•   Antej – prema starogrčkoj legendi, nepobedivi junak, sin boga mora Posejdona i boginje zemlje Geje; snagu je dobijao u doticaju sa majkom zemljom, pa ga je Herakle pobedio tako što ga je podigao uvis i odvojio od zemlje.




http://www.znanje.org/i/i2014/2014iii09/2014iii0917/slike/apolon1.jpg
Mitologija
Apolon – grčki bog Sunca, poezije, muzike, proročanstva, pokrovitelj umetnosti, simbol mladalačke lepote; sin Zevsa i Lete, brat blizanac boginje Artemide.




•   apoteoza – uzdizanje čoveka među božanstva.
•   Argo – lađa na kojoj je Jason sa Argonautima otišao u Kolhidu.
•   Argonauti – grčki junaci koji su na brodu Argo, pod Jasonovim vođstvom, otplovili do Kolhide na Crnom moru da nađu zlatno runo.
•   Argus – div iz grčke mitologije, stooki čuvar Zevsove ljubavnice.
•   Arijadna – kćerka kralja Minosa, koja je pomoću klupka konca pomogla Tezeju da izađe iz lavirinta.
•   Artemida – grčka boginja lova, divljine, gospodarica i zaštitnica divljači; kćerka Zevsa i Lete, sestra Apolonova; odgovara rimskoj Dijani.
•   artemizijum – svetilište boginje Artemide.
•   Asklepije – slavni starogrčki lekar, kasnije bog lekarstva, sin Apolona i Koronide.
•   Asmodej – zao duh, neprijatelj bračne sloge; vrhovni demon.
•   Astarta – semitska boginja plodnosti i polne ljubavi, kod Feničana i drugih istočnih naroda.
•   Atena – grčka boginja mudrosti, Zevsova kćerka, zaštitnica nauke, umetnosti i grada Atine.




https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/52/Atlas_Santiago_Toural_GFDL.jpg
Mitologija
Atlant (Atlas) – titan koji na svojim plećima drži ceo svet; personifikacija planine u severozapadnoj




•   Augija (Augije) – kralj u Elidi, čija štala nije bila čišćena trideset godina; očistio ju je Herakle, skrenuvši u nju dve reke.
•   Aurora – boginja zore kod starih Rimljana.
•   avatar – u hinduskoj mitologiji, otelovljenje, reinkarnacija božanstva.
•   azi – starogermanska nebeska božanstva, koja predstavljaju prirodne sile; njihov vrhovni bog je Odin, a njihovo boravište zove se Azgard.
•   Bah – kod starih Rimljana, bog vina i veselja, sin Zevsa i Semele (odgovara bogu Dionisu kod starih Grka).
•   bahanalije – u starom Rimu, svetkovine u čast boga Baha.
•   Bal – bog plodnosti, kralj svih bogova u mitologiji semitskih naroda na Srednjem istoku.
•   bazilisk – fantastična zmija, gušter ili zmaj koji disanjem ili pogledom može da nanese zlo ili ubije.
•   Belona – boginja rata kod starih Rimljana, žena Marsova.




https://www.daz3d.com/galleryimage/image/647156/belzebub_full.png
Mitologija
Belzebub – božanstvo starih Filistejaca.




•   Cerera – rimska boginja plodnosti i zemljoradnje (kod starih Grka Demetra).
•   dedalije – beotske svečanosti priređivane u staroj Grčkoj u čast boginje Here.
•   demon – kod starih Grka, polubožanstvo, posrednik između bogova i ljudi; natprirodno biće vezano za sudbinu jednog čoveka ili kraja.
•   Dionis – bog vina, vinogradarstva i uživanja kod starih Grka, identifikovan sa rimskim Bahom.
•   dionizije – starogrčke svečanosti u čast boga Dionisa koje su se održavale četiri puta godišnje, sa orgijanjem i pijančenjem.
•   Dioskuri – grčki polubogovi Kastor i Polideuk, nerazdvojna braća blizanci, sinovi Lede i Zevsa, zaštitnici i vodiči mornara.
•   druda – u germanskoj mitologiji, veštica, sablast koja plaši decu i ubija stoku.
•   Edip – sin tebanskog kralja Laja i kraljice Jokaste, koji je u neznanju ubio oca i oženio se majkom.
•   egida – u grčkoj mitologiji, Zevsov i Atenin štit.
•   ehidna – u verovanjima starih Grka, naziv za zmiju otrovnicu i nekoliko drugih čudovišta.
•   Eho – u grčkoj mitologiji, nimfa koja je odvraćala pažnju Heri dok ju je Zevs varao, te ju je Hera kaznila tako da može ponavljati samo tuđe poslednje reči.
•   Ejlejtija – Zevsova i Herina kćerka, boginja porođajnih bolova, koja ubrzava ili usporava porođaj boginja i smrtnica.




https://www.greekmythology.com/images/mythology/electra_amp_large_image_283.jpg
Mitologija
Elektra – kćerka Agamemnona i Klitemnestre; ohrabrila je brata Oresta da ubije njihovu majku i njenog ljubavnika Egista nakon što su ovi ubili Agamemnona





•   eleusinije – stare grčke svečanosti koje su održavane u atičkom mestu Eleusina u čast boginje zemljoradnje Demetre.
•   elf – natprirodno biće, duh, vilenjak, đavolak.
•   Elizijum – mesto na koje posle smrti odlaze junaci i časni ljudi; boravište blaženih u podzemnom svetu; jelisej.
•   Eos – boginja zore kod starih Grka.
•   Erida – u grčkoj mitologiji, boginja nesloge, sestra i pratilja boga rata Aresa.
•   Eros – grčki bog ljubavi, Afroditin sin.
•   Etna – sicilijanska nimfa, Uranova i Gejina kćerka; njenim imenom nazvan je vulkan u kojem su se nalazile Hefestove kovačnice.
•   Euridika – nimfa, supruga slavnog tračkog pevača Orfeja.
•   Evropa – ljubavnica boga Zevsa.
•   Faeton – sin Helija, grčkog boga Sunca, koji je leteći očevim kočijama izazvao vatru na nebu i zemlji, zbog čega ga je Zevs ubio munjom.
•   Faun – italsko božanstvo prirode, zaštitnik pastira i seljaka, njihovih stada i njiva.




https://i.pinimg.com/originals/28/bd/72/28bd725254b42e3312d08e6280162162.jpg
Mitologija
feniks – mitska ptica starih Egipćana koja, predosećajući blisku smrt, izgori u svom gnezdu, a zatim ponovo oživi iz pepela; simbol onoga što je večno, besmrtno.




•   Filoktet – prijatelj Herakla, koji je, na njegove molbe, pristao da ubije Parisa otrovnom strelom.
•   Flora – italska boginja cveća, plodnosti i proleća.
•   Fortuna – italska boginja sreće i sudbine.
•   Frej – skandinavski bog mira, napretka i bračne ljubavi, brat Frejin.
•   Freja – skandinavska boginja ljubavi i plodnosti, sestra boga Freja.
•   Gelo – avet koja plaši decu, posebno novorođenčad; verovalo se da je to duša jedne devojke sa ostrva Lezbosa, koja je umrla neudata i čija je sen otimala decu.
•   gigant – u grčkoj mitologiji, ogromno čovekoliko biće, sin boginje Geje.
•   gigantomahija – u grčkoj mitologiji, borba giganata protiv bogova.
•   gnom – u zapadnoevropskoj mitologiji, demonsko biće, ružan patuljak koji čuva podzemna blaga.
•   Gorgona – u grčkoj mitologiji, jedna od triju sestara čudovišnog izgleda, sa zmijama umesto kose, od čijeg pogleda su se ljudi pretvarali u kamen; najstrašnija od njih bila je Meduza.




https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Raffael_010.jpg/1200px-Raffael_010.jpg
Mitologija
gracija – u rimskoj mitologiji, svaka od tri boginja lepote: Aglaja, Eufrosina i Talija.




•   grifon – krilato čudovište koje ima glavu orla a telo lava.
•   Had – grčki bog podzemnog sveta, brat Zevsa i Posejdona.
•   had – u grčkoj mitologiji, podzemni svet kuda odlaze duše umrlih nakon što im je izrečena presuda, zagrobni svet.
•   hamadrijade – u grčkoj mitologiji, šumske nimfe, koje žive i umiru sa drvećem.
•   Haron – u grčkoj mitologiji, lađar koji prevozi duše umrlih preko reke Aheronta u podzemni svet.
•   harpije – zla, brza, krilata čudovišta sa telom ptice i ljudskom glavom, simbol nezasite grabljivosti i pakosti.
•   Hator – egipatska boginja ljubavi i radosti, prikazana sa kravljom glavom.
•   Heba – boginja mladosti kod starih Grka, služila je bogove pićem pre dolaska Ganimeda na Olimp.
•   Hefest – grčki bog vatre, Zevsov i Herin sin, ružan i hrom, u svojoj kovačnici pravi oružje i ukrase za bogove; odgovara rimskom Vulkanu.
•   hekatonheiri – storuki džinovi, tri divovska sina Urana i Geje, pomagali su Zevsu u borbi protiv titana i kasnije su ih čuvali zatvorene u Tartaru.
•   Helije – grčki bog Sunca.
•   Helikon – planina u Beotiji na kojoj je po predanju bilo sedište Apolona i Muza.
•   Hem – sin boga Boreje i atinske princeze Oritije, oženjen Rodopom; lažno su se predstavljali kao Zevs i Hera, pa su za kaznu pretvoreni u planine.




https://i.pinimg.com/originals/f4/75/2b/f4752baf20b637466d56a4d5b801470c.jpg
Mitologija
Hera – u grčkoj mitologiji, Kronova i Rejina kćerka, sestra i zakonita supruga vrhovnog boga Zevsa, boginja zaštitnica braka, odgovara rimskoj Junoni.




•   Herakle – najslavniji grčki junak, sin Zevsa i Alkmene, izvršio je dvanaest teških zadataka koje mu je naložio Euristej.
•   Herkules – latinski naziv za Herakla.
•   Hermes – u grčkoj mitologiji, glasnik bogova, sin Zevsa i Maje, bog nauke, trgovine, govorništva i lukavstva, obično prikazan sa krilima na cipelama i na kapi; odgovara rimskom Merkuru.
•   heroj – u grčkoj mitologiji, čovek nadljudskih osobina, polubog.
•   Hesperide – nimfe, kćerke Noći koje čuvaju zlatne jabuke u vrtu bogova (vrt Hesperida).
•   Hestija – grčka boginja ognjišta, odgovara rimskoj Vesti.
•   Hidra – devetoglava neman u jezeru Lerni na Peloponezu kojoj su umesto svake odsečene glave rasle nove, ubio ju je Herakle.
•   Higija – grčka boginja zdravlja, Asklepijeva kćerka.
•   Hijade – kćerke Atlantove koje su odgajile Dionisa, Zevs ih je pretvorio u zvezde.
•   Himera – strašna neman koja bljuje vatru, sa lavljom glavom, telom koze i repom zmaja; ubio ju je Belerofont uz pomoć Atene.
•   Hiperborejci – u grčkoj mitologiji, narod na krajnjem severu Evrope gde se ne može dospeti ni kopnom ni morem, žive u miru i izobilju.
•   Hipnos – grčki bog sna, sin Noći, brat blizanac boga smrti Tanatosa.
•   htoničan – koji pripada podzemnom svetu i njegovim božanstvima.




https://i.zacademic.com/img/animal-life-2018/the-sacred-ibis.jpg
Mitologija
ibis – sveta ptica starih Egipćana.




•   ihor – u grčkoj mitologiji, krv bogova, odnosno eterična tečnost koja teče njihovim žilama.
•   jelisej – mesto gde nakon smrti borave junaci i časni ljudi; rajsko naselje.
•   Justicija – rimska boginja pravde.
•   ka – kod starih Egipćana, životni princip, izvor čovekove duše, koji može postojati i izvan tela.
•   Kaliopa – najstarija od devet Muza, zaštitnica epskog pesništva, filozofije i retorike.
•   Kalipso – morska nimfa koja je, po Homeru, sedam godina zadržala Odiseja na svom ostrvu.
•   Kasandra – kćerka trojanskog kralja Prijama, sestra Parisova i Hektorova, kojoj je Apolon dao moć proricanja; prorekla propast Troje.
•   kentaur – čudovište sa telom konja a ljudskim grudima i glavom.
•   Kerber – troglavi pas iz grčke mitologije koji čuva ulaz u podzemni svet.
•   kiklop – u grčkoj mitologiji, posebno u Homerovoj Odiseji, div sa jednim okom nasred čela.
•   Kirka – čarobnica iz Homerove Odiseje koja je zavela Odiseja i njegove ljude.
•   Klio – jedna od devet Muza, zaštitnica istorije, obično predstavljena sa poluotvorenim svitkom hartije u ruci.




kobold – u nemačkoj mitologiji, zli duh, domaći ili brdski demon, predstavljen kao ružan patuljak.




•   Kupidon – bog čulne ljubavi kod starih Rimljana, sličan grčkom Erosu.
•   Lakšmi – indijska boginja sreće i lepote, čiji je simbol lotosov cvet.
•   Laokoon (Laokoont) – Apolonov sveštenik, Trojanac koga su zajedno sa njegova dva sina ugušile dve velike zmije jer je pokušao da nagovori svoje sugrađane da unište trojanskog konja.
•   lararijum – kod starih Rimljana, malo kućno svetilište posvećeno larima, smešteno obično kraj ognjišta.
•   lari – kod starih Rimljana, prvobitno božanstva plodnih njiva, a kasnije – zaštitnici domaćih ognjišta.
•   Leda – lepotica koju je dok se kupala obljubio Zevs pretvoren u labuda, majka Jelene Trojanske, blizanaca Kastora i Polideuka, Klitemnestre.
•   lemuri – u verovanju starih Rimljana, zli duhovi, duše pokojnika koji nisu sahranjeni na odgovarajući način, lutaju noću kao aveti plašeći ljude.
•   lemurije – ponoćne svečanosti starih Rimljana radi otklanjanja moći lemura, zlih duhova; održavane su u maju mesecu.
•   Leta – reka zaborava u podzemnom svetu čijim vodama se napajaju duše mrtvih da bi zaboravile svoj zemaljski život. Kao personifikacija zaborava, kćerka boginje Eride (Nesloge).
•   Libitina – u starom Rimu, boginja smrti, katkad identifikovana sa Prozerpinom.




https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c0/Luna_statue.jpg
Mitologija
Luna – rimska boginja Meseca




•   Medeja – u grčkoj mitologiji, Jasonova žena, koja iz osvete za neverstvo ubija njihovu decu.
•   Meduza – jedna od triju sestara Gorgona sa zmijama umesto kose na glavi.
•   Melpomena – muza pevanja i tragedije u staroj Grčkoj.
•   menada – sveštenica boga Dionisa (Baha).
•   Merkur – rimsko ime za grčkog boga Hermesa; vesnik bogova, simbol trgovine.
•   metamorfoza – u grčkim mitovima, pretvaranje ljudi u životinje, biljke, kamenje i slično voljom bogova.
•   Minerva – rimska boginja mudrosti, veština i nauka, odgovara Ateni kod starih Grka.
•   Minotaur – sin Pasifaje, žene kritskog kralja Minosa, i jednog bika; čudovište – pola čovek, pola bik.
•   Mnemosina – kćerka Urana i Geje (Neba i Zemlje), boginja pamćenja; majka Muza, koje je izrodila sa Zevsom.
•   Mojre – tri sestre boginje sudbine kod starih Grka, suđaje, odgovaraju rimskim Parkama.




https://images5.alphacoders.com/538/thumb-1920-538774.jpg
Mitologija
Morgana – prvobitno keltsko polubožanstvo, vila ili čarobnica; polusestra kralja Artura, u kasnijim legendama zlobna zavodnica




•   najada – kod starih Grka i Rimljana, rečna i izvorska nimfa.
•   Narcis – u grčkoj mitologiji, sin rečnog boga Kefisa i nimfe Liriope, izuzetno lep mladić koji se, videvši sopstveni lik u vodi, toliko zaljubio sam u sebe da je od čežnje za samim sobom umro.
•   nektar – napitak grčkih bogova na Olimpu, koji im je zajedno sa ambrozijom davao večnu mladost.
•   Neptun – rimski bog mora, odgovara grčkom Posejdonu.
•   nereide – morske nimfe, kćerke Nereja, morskog božanstva kod starih Grka.
•   Nike – boginja pobede u staroj Grčkoj.
•   nimfa – kod starih Grka i Rimljana, jedna od mladih poluboginja koje žive kraj vode, u šumama ili u brdima.
•   Nioba – tebanska kraljica, Tantalova kćerka, koja je dotle plakala za svojom ubijenom decom dok se nije pretvorila u stenu iz koje curi voda.
•   norne – boginje ljudske sudbine, suđaje u skandinavskoj mitologiji.
•   Njerdr – jedan od bogova u skandinavskoj mitologiji, otac Freja i Freje.
•   Odin – vrhovno božanstvo germanskih plemena, bog pobede, znanja, pesništva, smrti, koji je uzimao mrtva tela junaka k sebi u Valhalu; Votan.
•   Okeanide – morske nimfe, kćerke Okeana i Tetide, kojih je bilo tri hiljade.
•   oreada – u grčkoj mitologiji, gorska nimfa, gorska vila.
•   Orest – tragični junak u grčkoj mitologiji, sin kralja Agamemnona i Klitemnestre; ubivši majku i njenog ljubavnika Egista, osvetio je očevu smrt.




http://www.znanje.org/i/i2014/2014iii09/2014iii0917/slike/orfej.jpg
Mitologija
Orfej – grčki pevač i svirač iz Trakije, sin Muze Kaliope i boga Apolona; pesmom očaravao ljude, životinje, biljke, pa i same bogove.




•   Orkus – kod starih Rimljana, podzemni, donji svet, u kojem prebivaju mrtvi; Tartar.
•   Oziris – egipatski bog Sunca, plodnosti, bog podzemnog sveta i presuditelj mrtvim dušama; muž i brat Izidin.
•   Palada – epitet boginje Atene.
•   paladion – drveni kip boginje Atene kao zaštitnice glavnog grada Grčke, obučen u skupocenu odeću.
•   Pan – u grčkoj mitologiji, bog šuma, pašnjaka, stada i pastira, sa kozjim nogama, repom i rogovima.
•   panateneje – velika starogrčka svetkovina, slavila se svake četvrte godine žrtvama, pohodima (povorka prikazana na frizu Partenona) i sportskim takmičenjima u čast boginje Atene.
•   Pandora – u grčkoj mitologiji, prva žena na zemlji, obdarena svim dražima, darovima i lepotom, koju je stvorio Hefest po Zevsovom naređenju kao osvetu za Prometejevu krađu vatre; nosila je posudu iz koje su izašla sva zla ovoga sveta.
•   parergon – manje važni podvizi Herakla, pored dvanaest glavnih koje je izvršio po naređenju Euristeja.
•   Parnas – gora u srednjoj Grčkoj, u antičko doba breg Muza, sedište boga Apolona i Muza.
•   partenijum – u staroj Grčkoj, lirska pesma koju je pevao hor devojaka u čast boginje Artemide.




https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/03/3e/0e/033e0e9932888c881d1e639f88f5a711.jpg
Mitologija
Pegaz – krilati konj Zevsov, postao je iz Meduzine krvi kad joj je Persej odrubio glavu; od udara njegova kopita izbio je izvor vode Hipokrena, koja je nadahnjivala pesnike




•   Pelop – u grčkoj mitologiji, sin lidijskog kralja Tantala, kralj Elide i osvajač Peloponeza, po kome je to poluostrvo dobilo ime.
•   penati – kod starih Rimljana, bogovi koji borave u kućnim ostavama i štite porodicu, kao i celu rimsku državu. Kao čuvari porodičnog ognjišta povezani su sa larima, a kao zaštinici države – sa boginjom Vestom.
•   Persefona – u grčkoj mitologiji, kćerka Zevsa i Demetre, žena Hadova i suvladarka podzemnog sveta; u starom Rimu, Prozerpina.
•   Persej – sin Zevsa i Danaje, kralj Arga i utemeljitelj Mikene; veoma odvažan i spretan junak, ubio Meduzu i oslobodio Andromedu.
•   Perun – bog groma i olujnog neba kod starih Slovena.
•   Pigmalion – kiparski kralj koji je isklesao od slonove kosti idealnu ženu, potom se zaljubio u nju i oženio se njome, kad je boginja Afrodita oživela kip.
•   Pilad – sestrić Agamemnonov, Orestov veran prijatelj i pratilac, oženio se njegovom sestrom Elektrom.
•   Pluton – bog podzemnog sveta kod starih Grka i Rimljana.
•   Posejdon – grčki bog mora, Kronov i Rejin sin, Zevsov mlađi brat.
•   Prokrust – nadimak razbojnika iz Atike koji je hvatao putnike, stavljao ih u svoju postelju, pa odsecao noge onima koji su bili duži od nje, a one koji su bili kraći rastezao dok ne umru.
•   Prometej – titan koji je ukrao vatru od bogova i doneo je ljudima; za kaznu Zevs ga je prikovao za jednu stenu na Kavkazu, gde mu je orao svakog dana kljuvao džigericu; oslobodio ga Herakle.
•   Protej – morsko božanstvo kod starih Grka, sposobno da poprima lik različitih životinja i čudovišta.
•   Prozerpina – latinski naziv za Persefonu.
•   rusalka – šumska ili vodena vila kod starih Slovena.
•   Saga – nordijska boginja priča i istorije, Odinova miljenica.
•   satir – starogrčki Bahov pratilac, šumski bog sa kozjim nogama, zašiljenim ušima sličnim malim rogovima, čupavom kosom, konjskim ili kozjim repom.
•   Saturn – rimski bog zemljoradnje, pandan grčkom Kronu.




https://image3.slideserve.com/5459868/scila-i-haribda-l.jpg
Mitologija
Scila i Haribda – prema verovanju starih Grka, dva čudovišta koja su se nalazila sa dve strane Mesinskog moreuza i bila veoma opasna za brodove.




•   sfinga – čudovište sa glavom i grudima devojke a telom lava.
•   Selena – grčka boginja Meseca.
•   Sibila – proročica kod starih Grka i Rimljana.
•   Silen – vaspitač i pratilac boga Dionisa (Baha).
•   Silvan – starolatinsko niže božanstvo šume, polja i stada.
•   sirene – naziv za morske nimfe u grčkoj mitologiji, koje su zavodljivim glasom pevale i mamile mornare pa ih zatim ubijale; prikazivane su kao ptice sa ženskom glavom, a kasnije kao devojke sa donjim delom tela kao u ribe.
•   Sol – rimski bog Sunca.
•   Spes – rimska boginja nade; njoj su upućivane molitve da se ispune nade u dobar ishod žetve, trgovine ili ratnih pohoda.
•   Stiks – reka preko koje je Haron prevozio duše mrtvih, prema verovanju starih Grka, u koju su se zaklinjali bogovi.
•   sukubus (sukuba) – žena demon koja stupa u seksualne odnose sa usnulim ljudima.
•   Svarog – vrhovni bog kod starih Slovena.
•   Svarožić – slovenski bog vatre, naročito one koja se upotrebljavala za sušenje žita.





Svetovid – u slovenskoj mitologiji, četvoroglavi bog rata.





•   šeol – podzemno carstvo, boravište mrtvih po jevrejskom verovanju.
•   Tanatos – grčki bog smrti, sin Noći, brat blizanac boga sna Hipnosa.
•   Tantal – frigijski kralj, Zevsov sin; zbog oholosti osuđen da stoji u vodi koja se povuče kad god on hoće da pije, ispod granja sa voćem koje ne može da dohvati.
•   Tartar – u grčkoj mitologiji, dubok i mračan ponor u podzemnom svetu, u koji je Zevs bacio pobeđene titane.
•   Telemah – sin Odiseja i Penelope, koji je ime dobio po tome što se rodio kada mu je otac polazio u Trojanski rat (grčki Telémachos, doslovno „koji se bori u daljini”).
•   tezmoforije – jesenje svetkovine u čast boginje Demetre u Atini.
•   tirs – štap obavijen bršljanom, znak grčkog boga Dionisa.
•   titani – divovi, sinovi Urana i Geje koje je Zevs savladao i bacio u Tartar.
•   titanomahija – u grčkoj mitologiji, borba titana i Zevsa.
•   Triton – morsko božanstvo, sin Posejdona i Amfitrite.
•   trojanski konj – drveni konj u kojem su Grci na prevaru ušli u Troju i savladali Trojance.
•   trol – natprirodno biće iz skandinavske mitologije u obliku patuljka, diva, čarobnjaka i sl.
•   Uran – bog neba kod starih Grka, sin i muž Geje, sa kojom je izrodio titane.
•   Uranija – jedna od devet Muza, zaštitnica astronomije, prikazuje se sa globusom u ruci.
•   uroboros – figura iz grčke mitologije koja prikazuje zmiju koja jede sopstveni rep i tako se pretvara u kolut; simbol večnosti.
•   Valhala – u skandinavskoj mitologiji, dvorana u kojoj Odin, vrhovni bog, prima duše poginulih ratnika.




valkire – u skandinavskoj mitologiji, boginje koje su donosile odluke o pobedniku i poginulima u borbama, a duše najhrabrijih boraca odvodile u Valhalu, gde su ih služile pićem




•   Venera – boginja ljubavi i ljupkosti kod starih Rimljana.
•   Vesna – boginja proleća kod starih Slovena.
•   Vesta – rimska boginja ognjišta, pandan grčkoj Hestiji.
•   vestalinke – sveštenice i čuvarke svete vatre u hramu boginje Veste, zakletvom obavezane na nevinost.
•   Vulkan – rimski bog vatre i zaštitnik kovača.




https://lolamagazin.com/wp-content/uploads/2016/10/zevs.jpg
Mitologija
Zevs – najviše starogrčko božanstvo, bog gromovnik, sa sedištem na Olimpu.





Izvor: Opšte znanje; wordpress.com; znanje.org; wikimedia.org; daz3d.com; greekmythology.com; i.pinimg.com; wikimedia.org; alphacoders.com; regionalni.com; wikia.nocookie.net; lolamagazin.com
 

Odg: Mitologija
« Odgovor #2 poslato: 06 Novembar 2019, 11:51:02 »
 

Van mreže Lea

  • Zahvalnice
  • -Zahvalio: 1807
  • -Pohvaljen: 2319
  • VIP
  • Aktivan član
  • *
  • 426
    Poruke
  • O tome ću misliti sutra!
Mitologije po regijama



Afrika
Zulu mitologija 
Egipatska Mitologija



Azija
Budistička mitologija
Japanska mitologija
Kineska mitologija
Korejska mitologija
Indijska mitologija



Australija i Okeanija
Malinizejska mitologija
Mikronezijska mitologija
Polinezijska mitologija
Mitologija Aboridžina



Bliski istok
Arapska mitologija
Hrišćanska mitologija
Islamska mitologija
Sumerska mitologija
Jevrejska mitologija



Evropa
Anglosaksonska mitologija
Engleska mitologija
Etrurska mitologija
Grčka mitologija
Keltska mitologija
Hrišćanska mitologija
Nemačka mitologija
Rimska mitologija
Slovenska mitologija
Nordijska mitologija
Religija i mitologija Starih Slovena
Srpska mitologija



Severna Amerika
Američka mitologija
Navaho mitologija



Srednja Amerika i Južna Amerika
Mitologija Asteka




https://www.luxenna.com/wp-content/uploads/2019/06/holy-gral.jpg
Mitologija
Sveti gral je sveti predmet u keltskoj i normanskoj tradiciji, koji se spominje u literaturi. Odnosi se na čašu iz koje je Isus navodno pio za vreme Tajne večere. Postoji verovanje, da sveti gral ima čudotvorne moći.

Deo je legende o kralju Arturu koja je objavljena krajem 12. veka u različitim oblicima u srednjovekovnoj književnosti. Legenda o gralu je deo istorije književnosti i mit. Verovanje u taj tajanstveni sveti predmet postoji i danas u nekim krugovima. Kontroverzni roman „Da Vinčijev kod“ Dena Brauna opisuje fikciju o Svetom gralu.




Izvor: wikipedia; luxenna.com;